milamamaida

Walentynki to szczególny dzień dla wszystkich zakochanych..
A jak wiecie to zakochana jestem w moich dziewczynkach po uszy.
Dlatego, kiedy Kama zaprosiła nas na imprezę Walentynkową nie mogło nas na niej nie być.

Kama, to kolejna matka wariatka, którą znam z czasów liceum... Fajnie było dzisiaj powspominać wspólne imprezy.. i kto by pomyślał, że spotkamy się po 5-6 latach i każda z nas będzie miała po dwoje dzieci.

Synkowie Kamy to Oskar (starszy) i Oliś :-) Są niemożliwi! Kiedy spotkała się cała czwórka na raz, ciężko było ich okiełznać.
Kama jest niezwykłą estetką.. myślę, że dobrze to ujęła. U nich w domu każda okazja do świętowania jest dobra, a że w dekorowaniu czuje się, jak ryba w wodzie, to i dzisiaj nie mogło być inaczej :)

Było pełno słodkości, w tym przepyszny mini tor Red Velvet od Cukier Project, są z nami praktycznie na każdej imprezie i nigdy nie zawodzą.. Zawsze jest pysznie i pięknie.

Oczywiście nie obędzie się bez moich refleksji... Walentynki to jeden dzień w roku, kiedy możemy osobom, które kochamy okazać miłość w wyjątkowy i inny niż zwykle sposób.. Ale kochajmy się nie tylko od święta, wykonujmy małe gesty, cieszmy się każdą wspólną chwilą i pomimo tego, że teraz coraz trudniej o chwilę dla siebie, o krótką przerwę w natłoku wszystkich ważniejszych spraw zwolnijmy na chwilę i dbajmy o siebie nie tylko od święta. Miłość jest piękna...

HAPPY VALENTINE'S DAY!

zdjęcia - Malwa z LAB31

I minął nam roczek…

To wyjątkowy dzień z wielu powodów, każdy z nas ma dzisiaj swoje święto.
Idusia oczywiście ma swoje pierwsze urodzinki. Mila… ma rocznicę bycia starszą siostrą. Ja mam rocznicę bycia podwójną mamą, a Piter ma rocznice bycia podwójnym tatą.

Oj ten 3 luty… wywrócił nam życie do góry nogami, ale już teraz nie wyobrażam sobie naszej rodziny w mniejszym składzie.
Każdy z nas jest inny, każdy z nas ma swoje humorki, ale najważniejsze, że jesteśmy wszyscy razem.

Codziennie obserwując dziewczynki zauważam to jak bardzo podobne są do nas.. Ale dzisiaj skupię się przede wszystkim na Idce, bo to Jej wielki dzień. Już nie jest niemowlaczkiem, jest małą dużą dziewczynką.
Jest małą kopią swojego taty… z tego, co mówi Piotra mama do charakterek też ma po tatusiu ;-).. Poza tym, że ma ogromne niebieskie oczka, w których można się utopić, to jest małą krzykaczką, która uwielbia piszczeć i w ten sposób daje o sobie znać. Jest też małą Iskierką, to określenie pasuje mi do Niej najbardziej.. Z jednej strony lubi pokrzyczeć i pokazać, że chce być w centrum uwagi, a z drugiej… jest w tym wszystkim taka słodka.. ma się wrażenie, że uśmiech nie schodzi jej z buźki.. Jest takim małym okruszkiem, którymi tymi wielkimi oczkami obserwuje wszystko to, co ją otacza… Bacznie śledzi każdy ruch Mili i próbuje Ją naśladować… Staje się coraz bardziej samodzielna… Chodzi po domku nosząc na rękach lalki i próbując utulić je do snu… Czasami wydaje mi się, że jest jeszcze takim niemowlaczkiem, taką kruszynką, a są dni, kiedy mam wrażenie, że jest już taka duża i samodzielna. Jest niesamowita, jest moim małym cudem...

W ubiegłą niedzielę wyprawiliśmy Idce przyjęcie urodzinowe w gronie najbliższych… Oczywiście czekałam na to od wielu miesięcy, ponieważ nic tak nie sprawia mi radości, jak organizowanie przyjęć dla moim myszek.

Od miesięcy myślałam o tym, jak to zrobić, jak udekorować, jak wystroić moje księżniczki… Jak to wszystko ogarnąć… I gdy tylko minęło świąteczne i noworoczne szaleństwo wzięłam się za przygotowania…. Nie odbyło się bez pomocy instagrama… to tam znajduję wszystkie inspiracje… Przyjęcie odbyło się w doborowym towarzystwie… i tym razem do wystrojenia były dwie księżniczki, a nie jedna… Bo ta starsza glizda przeżywała to znacznie bardziej niż Idka… Mila ciągle myślała, że to Jej urodzinki….

Nie wyobrażałam sobie dziewczynek w innych spódniczkach niż tutu od Angel's face… a jak tutu to oczywiście body… Body od GIRLS ON TIPTOES….
Spódniczki Angel's face to chyba marzenie każdej małej dziewczynki… Mila po prostu kręci się w niej nieustannie… Wykonane są z jak największą starannością, materiał jest delikatny i tak przyjemny w dotyku… to nasz urodzinowy must have, który zakładamy przy każdej możliwej okazji.
Body od GIRLS ON TIPTOES to hit hitów! Niezwykle wygodne… dziewczynki wyglądają w nich nieziemsko. Na pewno nie poprzestaniemy na tych dwóch parach!
Opaski, spinki… to dzieło kollale…wiele razy przymierzałam się już do tego zakupu, ale jakoś zawsze było coś ważniejszego… Zawsze musi być ten pierwszy raz.. Wszystko jest tak pięknie wykonane, takie delikatne, nie uwiera w główkę.. coś cudownego, w sam raz dla małych dziewczynek, które mogą mieć na włosach piękne ozdoby, które nie ciągną, nie uwierają i nie przeszkadzają. Ma się wrażenie, że dziecko nie ma nic na włoskach.
A dekoracje…. dekoracje to Ach Paper! Balony z confetti zrobiły furorę!! Zresztą… zobaczcie sami.. Jest to na razie tylko mały urywek z tego, co się działo :)))))

"Moja mała Iskierko, życzę Ci dużo zdrówka, bo ono jest najważniejsze. Chciałabym abyś zawsze była szczęśliwa, abyś w swoim życiu spotykała tylko życzliwych Tobie ludzi, aby uśmiech nie znikał z Twojej ślicznej buźki... Abyś dalej była takim cudownym czortem.. Kocham Cię najbardziej na świecie, jesteś najcudowniejszym, co mnie w życiu spotkało. Obiecuję, że zrobię wszystko abyś wyrosła na mądrą kobietę i przede wszystkim cudowną MAMĘ. Bo odkąd mam Ciebie i Milkę to ta życiowa rola jest dla mnie najważniejsza. Dziękuję Ci za to, że jesteś. Sto lat, myszko! Kocham Cię."

spódniczka - do kupienia w sklepie pola and frank

opaska Idki i spinka Mili - kollale

dekoracje - Ach Paper

body - girls on tiptoes do kupienia w sklepie mofflo

Zdjęcia - LAB 31

Kiedy na świecie pojawiła się Idka nie spodziewałam się, że aż tak bardzo wywróci to Nasz świat do góry nogami.
Wydawało mi się, że skoro już tak wszystko potrafimy ogarnąć z Milą i w sumie nie było aż tak ciężko, to z Idką powinno być równie gładko i przyjemnie.
I przez pierwsze pół roku życia Idusi nie było aż tak źle.. Bywały dni, że miałam nawet więcej czasu dla siebie niż, jak byłam tylko z Milką… jednak po 6 miesiącach czar prysnął… zobaczyłam, co to znaczy, że dziecko ząbkuje..
Mila była cyckowym bobasem i cucuś był lekiem na całe zło.. ząbkowanie było i minęło nawet niezauważone.. Idunia niestety nie była cycusiowa i pokazała mi, co to znaczy, że rosną ząbki.. co to znaczy płacz, z którym nawet ja nie jestem w stanie sobie poradzić… Niezliczone są razy, kiedy to płakałam nosząc Ją na rękach..

A poza tym… czasami to aż chciałoby się przeprosić i Idkę i Milę… Milę za to, że była pierwsza, a Idkę za to, że jest druga.
Z Milą wszystko było nowe, zachwycałam się każdą małą rzeczą, celebrowałam każdą chwilę… Miałyśmy też chwile tylko we dwie, teraz już ich nie mamy i wiem, że ciężko jest Milce to zrozumieć.
Z Idką… nie było na to wszystko czasu.. wszystko musi być szybko… mamy bardzo mało chwil tylko we dwie. Już teraz jesteśmy zawsze we trzy i wszystkie trzy się tego uczymy. Nie jest lekko.

To takie moje małe podsumowanie 2015… jedno już było, ale teraz zbliżają się 1 urodziny Idki… każde urodziny moich dziewczynek to też takie moje małe święto, zawsze wtedy wspominam dzień, w którym przyszły na świat.. Aż łezka kręci mi się w oku. Dzisiaj Idka już nie jest tą małą bezbronną kruszynką.. dzisiaj ma diablki w oczach, przemierza już dom, buszuje po każdym kącie, ciągle daje o sobie znać. Jest niesamowita, jest zupełnie inna niż Mila… Wydaje mi się, że nie będzie tak rozpieszczona, jak pierworodna, bo z racji tego, że pojawiła się na tym świecie jako druga to niestety znacznie częściej musi ustępować starszej siostrze i niestety musi mieć dużo więcej cierpliwości w stosunku do mnie, bo czasami po prostu nie jestem w stanie się rozdwoić.

Był to rok, w którym nauczyłam się bardzo dużo. Przede wszystkim Idka szlifuje moją cierpliwość, uczy mnie spokoju i opanowania… wiele razy po prostu nie dawałam rady i płakałam w poduszkę za każdym razem, kiedy byłam na nią zła i kiedy już po prostu nie miałam do Niej siły.. Zawsze wtedy zarzucam sobie, że jestem złą matką, że brakuje mi cierpliwości, że po prostu sobie nie radzę…

Mimo wszystko nie ma nic piękniejszego niż to, co nas łączy i pomimo tego, że brakuje czasu na wszystko to nie zamieniłabym tego, na nic innego.

zdjęcia - Gosia Stępień

opaska Idki - korona - kollale

spódniczka tutu szara - Kids On The Moon

"She is your mirror shining back at you with a world of possibilities.."

Często o tym mówię lub piszę.. ale z każdym dniem z podziwem patrzę na to jaka więź buduje się pomiędzy dziewczynkami.

Zawsze chciałam mieć więcej niż jedno dziecko, na chwilę obecną dwie córeczki to idealna ilość :) i tak, jak dobrze wiecie nie potrafię zapanować nad miłością, którą Je darzę... a poza tym dzięki tym moim dziewczynkom mam czas wypełniony po brzegi także z ukłonem patrzę na mamy trójki, a co dopiero czwórki dzieci :).......

Wracając do tematu... Mnie i mojego brata od zawsze łączyła niesamowita więź, ja zawsze byłam małą przeżywaczką, a Piotrek tym luzakiem. Chodziliśmy do jednej klasy więc traktowano nas, jak bliźniaków i my też tak się czuliśmy. Nie zapomnę, jak zawsze na sprawdzianach bolał mnie brzuch, bo wiedziałam, że mój brat wolał grać na komputerze niż się uczyć... Nie zapomnę też dnia, w którym dzięki Piotrkowi pocałowałam moją miłość życia... oczywiście wtedy myślałam, że to miłość mojego życia, że owy chłopiec będzie moim mężem... Brat przywiązał go do krzesła w przedszkolu, a ja mogłam dać ukochanemu buziaka ;-) Wiele mamy takich wspólnych historii i przeżyć... jednak tak naprawdę w dorosłym życiu doceniam to, jak ważny w moim życiu jest mój brat. Kiedy na świecie pojawiły się moje dziewczynki Piotrek stanął na wysokości zadania, czasami aż mnie zaskakiwał, że jest w stanie zrobić dla nas aż tak wiele..

Piotrek jest też moim przyjacielem, kiedy jest mi źle wiem, że mogę się do Niego ze wszystkim zwrócić, że po prostu mnie wysłucha..

Czasami gramy sobie na nerwach, ale wiem, że drugiego takiego nie ma na świecie, jest moim jedynym i najcudowniejszym bratem i za nic w świecie nie zamieniłabym Go na nikogo innego.

Znam relację brata i siostry, ale relacji siostry z siostrą uczę się obserwując moje dziewczynki...

Z każdym dniem jest ona inna... Na początku Mila była zszokowana, nie spodziewała się, że Idka zostanie z nami już na zawsze, że będzie podążała za nią krok w krok. Milka nawet nie domyśla się, jaka odpowiedzialność na Niej spoczywa.. Bo wydaje mi się, że w tych pierwszych latach życia to ten starszy z rodzeństwa jest wzorem do naśladowania... z czasem może się to zmienić, ale już teraz widzę, jak Idka jest wpatrzona w Milkę, jak stara się, czasami niezdarnie, naśladować Milkę, dopasować do sytuacji, w której Milka teraz jest.

Widzę, jak Mila otwiera książeczkę i uczy Idkę, tłumaczy Jej co jest na obrazkach... Mileczka jest Idki przewodnikiem, teraz to wiem. Wiem, że jeśli Milka poprosi o "kosi kosi łapki" to Idka zrobi to od razu.. Obydwie są wtedy z siebie takie dumne.. Ale rozpływam się, po prostu się rozpływam, kiedy Mila przybiega rano i nie chce wypuścić Idki ze swoich objęć, kiedy na dobranoc całuje ją w czółko.. Kiedy szepcze Jej do uszka, że Ją kocha.. nie ma dla mnie nic piękniejszego. Ja jestem bardzo czuła, jestem tulipanną i tego samego uczymy u nas w domu dziewczynki...

Staram się z każdym dniem uczyć moje dziewczynki, że są dla siebie najważniejsze i chciałabym aby mogły na siebie zawsze liczyć, bez względu na wszystko i wszystkich... A przede wszystkim żeby bardzo się kochały.

Kocham Was moje myszki, oby więcej takich dni, jak ten.

Pewne jesienne, słoneczne popołudnie...

Ja i Mila, Mila i ja..

Odkąd na świecie pojawiła się Idunia już nie mamy tak dużo czasu tylko dla siebie i bardzo mi tego brakowało. Wiem, że dla Milki cały czas od pojawienia się Iduni w naszym życiu był bardzo trudny, ale z każdym dniem widzę to, jak dojrzewa do roli siostry, jak zakochuje się w Iduni, jak Idunia staje się dla Niej całym światem..

Codziennie dopadają mnie wyrzuty sumienia, że nie mogę się rozdwoić i być w danym momencie tylko dla jednej z Nich, żeby miały mnie tylko dla Siebie...

Jednak jesteśmy teraz we trzy i wiem, że będzie tak zawsze, że będziemy nierozłączne.

Z jednej strony nie mogę się doczekać czasu, kiedy usiądziemy na kanapie i będziemy mogły plotkować, ale z drugiej codziennie żałuję, że czas mija tak nieubłaganie szybko, że te moje maleńkie myszki są już takie duże...

To popołudnie było moje i Mileczki. Marzyłam o takiej pamiątce, marzyłam o zdjęciach pt. "Mama i córka", ale to, co otrzymałam od Asi przerosło moje najśmielsze oczekiwania...

Nawet nie wiem, co napisać. Wydaje mi się, że te zdjęcia najlepiej pokazują wszystko, co nas łączy, naszą relację... która nie zawsze jest sielska i anielska, czasami i mi brakuje cierpliwości, podniosę na Milkę głos, ale już po chwili tego żałuję.. i wiem, że ta moja myszka tak samo żałuje swoich humorków, histerii, krzyków.. i po tych naszych całych małych kłótniach najcudowniejsze są chwile, w których nawzajem przepraszamy się za swoje słabości i obiecujemy poprawę.

Piękną pamiątkę mamy dzięki Asi z Cookiebox_studio... Pisałam już to tysiąc razy, ale Asia jest niesamowita, niezywkle spokojna, z niezwykłym wyczuciem stylu... Spotkanie z Nią to była czysta przyjemność. Asia zrobiła dla nas coś, o czym zawsze marzyłam...

Zapraszam do obejrzenia zdjęć, które nie potrzebują opisu...

Kocham Cię moja mała królewno, jesteś całym moim światem.